Trance

Trance, de poort naar genezing is een natuurlijk voorkomend fenomeen. Wellicht kent iedereen het verschijnsel zo verdiept te zijn in een spannende film of boek dat het ongemerkt blijft dat er iemand binnenkomt. Of dat men een heel eind gereden heeft zonder zich dat precies te herinneren. U was in gedachten met iets anders bezig, even aan het wegdromen, de rest was even niet meer zo belangrijk. De reacties blijven echter wel scherp maar u functioneerde even, zo u wilt op de automatische piloot.

Trance op zich is al eeuwen bekend. In de oudheid werd in Griekenland de tempelslaap (hypnos) toegepast om genezing te bewerkstelligen. Veel oervolken gebruikten en gebruiken het nog in (groeps)rituelen, het is bekend uit Sjamanisme en Wicca. Medicijnmannen bedienden zich er van maar ook tegenwoordig zien we het hier en daar, bijvoorbeeld in hedendaagse dansen zoals headbangen en nog veel meer. Ook hier gaat het om trance maar dan een vorm waarbij geen hoge suggestibiliteit is en ook geen rust. Gemeenschappelijke factor is dat de persoon of personen ‘even van de ons bekende wereld zijn’

In de alternatieve gezondheidszorg wordt de trance door heel veel verschillende stromingen als instrument gebruikt. Naast Hypnotherapie (waaronder regressie-therapie en reïncarnatie- therapie) kunt u denken aan NLP. Bij Sjamanisme, Wicca en bij sommige Paranormale Genezers (mediums) gaat de therapeut zelf in trance.

Onderzoek naar trance
Er is onderzoek gedaan naar wat er in de hersenen gebeurd wanneer iemand in trance is. Omdat pijn een goed meetbaar fenomeen is en er miljarden euro’s per jaar aan pijnstillers worden verstrekt werd voor pijn gekozen om metingen te gaan doen. Velen kennen hypnose en pijn uit shows, denk maar eens aan fakirs die metalen breinaalden door hun onderarmen steken of door hun tong. Er is pijn noch bloed. Ook mensen die opgetakeld worden aan tientallen vishaken die her en der in hun lichaam aangebracht zijn is voor velen een bekend beeld. Of denk eens aan de mensen die zich met Pasen vrijwillig laten kruisigen, enorme spijkers door de handen en de enkels. Zo zijn er talloze voorbeelden, veel show maar het meeste is gewoon waar.

Met hypnose (bovenstaande voorbeelden zijn zelfhypnose) zou dus ook therapie bedreven moeten kunnen worden bij chronische pijnen.

Patiënten met zulke chronische pijnen kregen 28 elektroden op hun hoofd aangebracht omdat men EEG’s wilde maken terwijl de patiënten in hypnose waren. Er werd hypnotherapie toegepast om de pijn te blokkeren. De pijn was in alle gevallen volledig weg. Uiteraard was van te voren wel bekend dat de patiënten goed op hypnotische suggesties reageerden.
De EEG’s (Elektro Encefalogram = ‘Hersenfilmpje’) wezen uit dat er extra hersenactiviteit ontstond in het centrale deel van de hersenen, het limbisch systeem (simpel gezegd, het deel van de hersenen waar o.a. alle gevoel geregeld wordt), in het achterste gedeelte nam het potentieel juist sterk af.

Men heeft deze metingen per elektrode in grafieken afgebeeld met onder de 0-lijn, er komt geen pijnprikkel door, boven de 0-lijn wel. Zo’n prikkel heet een CTN of Contingente Negatieve Variabele. Deze zat onder de nul-lijn in het achterste gedeelte van de hersenen en blokkeerde de pijnprikkels. Alsof de hersenen zeiden: Negeer het, negeer het, negeer het. Centraal in de hersenen evenals voor in de hersenen (Lobus Frontalis) was er een verhoogde CTN. De Lobus Frontalis wordt wel gezien als het deel van de hersenen waar voornamelijk de intelligentie zetelt. Voorlopige conclusie was: Er gebeurt dus wel degelijk iets en het is (bij een aantal mensen) te sturen.

Vervolgens lieten ze een aantal proefpersonen radioactief gelabeld gas genaamd Xenon inademen. Xenon wordt direct opgenomen in het bloed. Via een scan kunnen kleuren zichtbaar gemaakt worden, sterk doorbloede gebieden tekenen rood af. Minder doorbloede gedeelten laten blauw zien.
De conclusie was in grote lijnen hetzelfde. Bij goed hypnotiseerbare personen was de scan van het hoofd en de hersenen voornamelijk rood waarbij het centrale deel en de voorkant de boventoon voerden, het achterste deel was minder doorbloed. Aanvullend was dat bij slecht hypnotiseerbare personen de kleur blauw de boventoon voerde.

De aura tijdens trance
Waarnemingen aan de aura bij mensen die in trance gaan laten zien dat de cliënt z’n gedachten omtrent de dagelijkse beslommeringen even los laat (de mentale laag van de Aura wordt rustiger, helderder en leeg in die zin dat er geen gedachten zijn die hem of haar bezig houden, uiteindelijk wordt de laag transparant). Sommige mensen vallen dan in slaap, anderen verplaatsen hun aandacht naar de lagen van de Aura die meer naar buiten zijn gelegen, zonder het contact met het lichaam te verliezen. Ze nemen hun fysieke gevoelens en emoties wel waar, maar denken daar niet meer over na, ze maken er geen probleem meer van. Dit is Trance. Op dat moment is er ruimte om iemand in een ervaring te brengen, hetzij visueel, kinesthetisch of auditorisch. Sommige mensen (zoals Paragnosten, Aura-healers en Sjamanen) kunnen dat zelf; dit is, net als Zelfhypnose te leren. Trance is dus een overgangstoestand. (Trance komt van het Latijnse woord voor Overgang. Oorspronkelijk verwees trance naar de overgangstoestand tussen leven en dood.)

Hypnotherapie is een vorm van psychotherapie waarbij hypnose als belangrijkste instrument gebruikt wordt, trance is het voorportaal van hypnose. Een hypnotherapeut maakt gebruik van trance en hypnose voor therapeutische doeleinden. Meestal wordt trance gebruikt om een staat van geestelijke rust te bereiken, met als doel een gevoel van veiligheid en vertrouwen te ervaren. Het gaat om ontspanning en wordt daarom gebruikt als voorstadium van hypnose. Er ontstaat een veranderde geestestoestand en dit biedt extreme suggestie mogelijkheden.

In Hypnose, een fase tussen slapen en waken (u droomt wel maar u slaapt niet echt) en een stapje dieper dan trance, blijft een deel van de geest wel degelijk bij de tijd. Zo functioneert het systeem van ‘waarden, normen en principes’ bijvoorbeeld nog prima. Een persoon in hypnose zal dus ook nooit iets echt tegen zijn of haar wil doen, hoewel dat in shows wel vaak zo lijkt. Met andere woorden; een hypnotherapeut neemt niet de macht over, de persoon in kwestie bepaalt. Hypnose zit in jezelf.

Hoe gaat hypnose nu in z’n werk? Het beste kan ik dat illustreren met een voorbeeld: stel u voor dat u alle zaken die in uw hoofd spelen voor u op de grond legt en u meldt aan de therapeut dat u last heeft van dat ene ding, dan zal de therapeut het licht in de kamer dimmen en juist dat ene ding in een spotlight plaatsen. Daarop gaan we ons concentreren, de rest is van minder belang op dat moment. Veel mensen weten dan nog wel dat de rest er ook nog is maar zien dat nauwelijks of helemaal niet meer, het gaat nu om dat probleem. Via trance gaan we over in een staat van hypnose, er zijn overigens diverse vormen.

Wat doet Hypnotherapie nu eigenlijk? Hypnotherapie stelt de behandelaar in staat een cliënt te leiden door een proces van verbeelding en visualisatie ten behoeve van de eigen mentale en fysieke versterking, met als doelstelling genezing te bewerkstelligen. Anders gezegd, door middel van het oproepen van beelden in uw hoofd onder begeleiding van de therapeut kunnen er dingen (her)beleefd worden die u kunnen helpen in het hier en nu beter met bepaalde zaken om te kunnen gaan. Het onbewuste werkt met symbolen die door het bewuste vertaald worden naar de dagelijkse praktijk en de actuele problematiek. Men verwacht vaak dat er à la psychotherapie met duidelijke vragen e.d. gewerkt wordt terwijl je het beter kunt zien als een sprookje waar ook bijv Assepoesters iets betekent - de patiënt? - en de boze moeder - haar moeder? - etc etc . Hypnotherapie werkt met symbolen die op het eerste gezicht niets betekenen, gewoon een verhaaltje een sprookje. Het onbewuste echter vertaalt het naar heden, verleden en toekomst van de cliënt en dan wordt het voor die persoon een heel ander verhaal…

Waarvoor wordt Hypnotherapie gebruikt?
Psychische- en psychosomatische klachten, in feite is de lijst van die klachten te lang om op te noemen (voor alle duidelijkheid; wanneer blijkt dat het gaat om een patiënt met psychiatrische klachten dan dient die direct via de huisarts naar de psychiatrie verwezen te worden, psychiatrische klachten zijn gecontraïndiceerd - ieder z’n vak - ) Toch even een aantal indicaties om u een indruk te geven: psychische klachten zoals angsten, verslavingen, fobieën, depressies, gevoelens van onzekerheid, machteloosheidgevoelens, (mogelijk) psychosomatische klachten zoals astma, hyperventilatie, allergieën (eczeem, urticaria) en nog veel meer.

Een voorbeeld:
Een cliënt komt bij me met een jeuk probleem. Haar huid is rood, jeukt en vertoont bultjes. Op mijn vraag of ze er mee naar de huisarts is geweest antwoordt ze besvestigend. Klachten traden altijd op wanneer er iets spannends te gebeuren stond zoals bijv. een sollicitatiegesprek, wat het probleem dubbel hinderlijk maakte. Na medicatie en uiteindelijk ook test was de diagnose een allergie. Urticaria om precies te zijn (Het woord Urticaria komt van Urtica wat brandnetel betekent. Urtica urens L. - kleine brandnetel of Urtica dioica L. - grote brandnetel. Dit omdat de huiduitslag er op lijkt alsof iemand in een bed brandnetels gelegen heeft en zo voelt het ook). Met deze cliënt heb ik een zgn lichaamstocht gemaakt. Een vorm waarin de cliënt klein wordt en in zijn of haar lichaam op zoek gaat naar het probleem. Dit kunnen ze overigens verbazend accuraat beschrijven. Deze cliënt kwam van binnenuit bij de zenuwuiteinden die in de huid lagen aan en constateerde dat die roodgloeiend waren en daarom pijn deden en zo jeukte, Op de vraag wat ze zou willen hebben was haar antwoord "een bus spuitsneeuw om het af te koelen". Toen ze die kreeg en de gloeiende zenuwuiteinden ermee bewerkte werden die zacht van kleur en nam de pijn en de jeuk af. Uit hypnose gekomen had ze geen last meer. Ik had haar de suggestie meegegeven dat wanneer het probleem zich weer dreigde voor te doen dat ze voldoende bussen spuitsneeuw bij zich had om het probleem te couperen. Bij mijn weten is het probleem niet terug gekomen en de cliënt medicatie vrij.

Is Hypnotherapie voor iedereen mogelijk; men vraagt zich namelijk vaak af of hij of zij wel in hypnose te brengen is. Globaal kun je zeggen dat ongeveer 3% van de bevolking de mogelijkheid heeft om volledig weg te zijn en mee te gaan met de suggesties van de therapeut, veelal weten die er nadien niets meer van terug te vertellen. Ongeveer 1.5% van de bevolking is heel moeilijk tot niet hypnotiseerbaar, dit is meestal geen onwil maar ze blokkeren, geven zich niet over of er is een hersenbeschadiging in het spel. Andere vormen van therapie zijn hier geïndiceerd. De rest zit er ergens tussenin. Op de vraag "Lukt het bij mij wel?" stel ik altijd de tegenvraag "Kun je dromen?" Zo ja, dan lukt hypnose ook wel. Wellicht iets te simplistisch maar overall klopt het wel, dat is de praktijk.

NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren)
Toen Bandler en Grinder (twee Amerikanen) een studie maakten van de resultaten en de werkwijze van zeer goed bekend staande hypnotherapeuten, kwamen ze tot de ontdekking dat wat hun onderscheidde van de middelmatige therapeut vooral gekenmerkt werd door hun voortreffelijke taalgebruik. Door dit taalgebruik te analyseren en systematisch in kaart te brengen is NLP ontstaan.
NLP dwingt de cliënt door de gerichte vragen duidelijk te zijn en niet te blijven hangen in vaagheden. Bovendien is het taalgebruik zodanig dat de cliënt zich snel begrepen voelt en meer van zichzelf bloot begint te geven. De meeste tranceopleidingen hebben dan ook NLP als een vast onderdeel van het opleidingspakket.

Binnen NLP is men niet geïnteresseerd in de oorzaken, maar in het creëren van de gewenste toestand. Anders gezegd, wat wil je bereiken? Waaraan kun je herkennen dat je het bereikt hebt, wat is er dan veranderd? Bij al deze vragen wil de NLP-er dat het zintuiglijk te ervaren is. Immers al onze ervaringen komen tot ons via onze zintuigen, dus als een situatie als een probleem wordt ervaren, moet dat via een of ander zintuig tot ons gekomen zijn. Als het niet zintuiglijk te ervaren is, hoe maak je dan onderscheidt tussen de gewenste en de ongewenste situatie? Bij de therapie gaat men ervan uit dat in principe iedereen alles kan, tenzij er lichamelijke gebreken zijn. Dat betekent niet dat het de één niet meer moeite kost dan de ander, maar als je het wilt dan kun je het. Daarbij helpt de therapeut de cliënt de hulpbronnen in zichzelf te vinden die nodig zijn het gewenste resultaat te bereiken.

Voorbeeld:
Een cliënt klaagt erover dat hij vaak dichtklapt als hij iets wil zeggen op vergaderingen. Als gewenste toestand geeft hij op dat hij spontaan wil kunnen zeggen wat in hem opkomt. Als hulpbron wordt ontdekt dat hij, als hij met z’n kinderen speelt, altijd heel spontaan is en nooit om een woordje verlegen zit. Kortom de cliënt kan het wel, alleen hij moet leren om dit vermogen overal tot z’n beschikking te hebben. De therapeut ankerde dit vermogen in een symbolisch handgebaar (dit is vergelijkbaar met posthypnotische suggestie). Steeds als de cliënt dit gebaar maakte, kwam hij in een toestand waarin hij spontaan alles kon zeggen. Vervolgens werd gecheckt, middels een visualisatie, of hij dit vast wist te houden tijdens een vergadering. Alle signalen (zowel de lichaamstaal als de beleving van de cliënt zelf) wezen erop dat dit goed zou gaan. Het probleem leek opgelost. Op de volgende zitting kwam de cliënt met de opmerking dat het goed ging, totdat hij zag dat iemand sceptisch naar hem zat te kijken. Hij klapte onmiddellijk weer dicht. Dit werd opgelost door in de vergadering een persoon uit te kiezen waarvan hij vermoedde dat die niet sceptisch zou zijn en voornamelijk naar hem te kijken als hij z’n verhaal deed en verder wel rond te kijken, maar niet te focussen op de blikken van anderen. Het werkte perfect.

Regressietherapie
Een specifieke vorm van hypnotherapie is regressietherapie. Bij regressietherapie helpt de therapeut de cliënt om tot een herbeleving te komen van de oorspronkelijke gebeurtenis die aan de huidige problematiek ten grondslag ligt. In plaats van de cliënt te laten ontspannen vraagt hij juist die gegevens op die met het probleem te maken hebben. Hij wil de emoties weten, wat er in het lichaam gebeurt en wat je er bij denkt. Wanneer je je op deze drie aspecten concentreert ervaar je de probleem heel sterk. Aangezien niets in de therapieruimte de oorzaak kan zijn van je probleem, wordt het duidelijk dat het iets in jezelf is dat hier de oorzaak van is (in feite ben je dan al in trance). Meestal komt er onmiddellijk wel een beeld of herinnering op van een gebeurtenis die deze drie componenten in zich had. Door deze gebeurtenis opnieuw te beleven wordt het duidelijk wat je toen hebt besloten (ik laat me nooit meer gaan), of wat je niet te verteren vond (m’n moeder is echt onbetrouwbaar) of wat je bent gaan geloven (als ik m’n nek uitsteek wordt ik belachelijk gemaakt), waardoor je er nu nog last van hebt. In tegenstelling tot de meest gebruikt vorm van hypnotherapie wordt binnen
regressietherapie suggesties juist zoveel mogelijk vermeden.

Een voorbeeld
Een vrouw belde op met de vraag of ze bij mij regressietherapie kon ondergaan. Ze had al tijden last van haar keel en volgens de behandelend geneesheer functioneerde haar schildklier niet naar behoren en was er besloten tot een operatie. De vrouw in kwestie was daar niet helemaal gelukkig mee en wil dmv regressietherapie proberen te achterhalen wat er mis was met haar keel en hoopte uiteraard op genezing om de operatie te voorkomen.
Bij de eerste sessie kwamen we uit bij het moment dat ze hoorde dat haar vader verongelukt was en het bleek dat ze hem nog zoveel had willen zeggen. Na een hartverscheurende afscheidsscène waarin ze hem alles kon zeggen wat ze wilde, bleek het gebied rondom haar keel al aanzienlijk beter aan te voelen. Maar er zaten nog steeds spanningen. Tijdens de tweede sessie kwamen we uit bij het moment dat ze vanuit Duitsland naar Nederland was geëmigreerd. Hoewel ze een goede Nederlandse woordenschat had, zat er op het Nederlands spreken altijd spanning in de keel. Dit had te maken met het feit dat ze bij het spreken van Nederlands altijd haar hoofd erbij moest houden, ze sprak het niet zo vloeiend als haar moedertaal Duits. Met behulp van een NLP-achtige aanpak werd haar Duits-zijn lichamelijk geankerd en vervolgens liet ik haar Nederlands spreken. Na 15 minuten had ze het te pakken en verdween het laatste restant spanning rondom haar keel. Bij het laatste onderzoek voor de operatie kwam de arts tot de conclusie dat hij geen afwijkingen meer kon vinden. De operatie is nooit doorgegaan.

Reïncarnatietherapie
In tegenstelling tot wat veelal gedacht wordt is reïncarnatietherapie niet ontstaan vanuit het geloof in reïncarnatie, of vanuit beïnvloeding door Oosterse religies, maar vanuit de praktijk van de hypnotherapie. Men was begonnen met het experimenteren met leeftijdregressies. Het bleek dat mensen zelfs herinneringen hadden aan hun tijd in de baarmoeder. (dat kan volgens de huidige academisch inzichten niet, omdat de hersenen dan nog niet voldoende ontwikkeld zijn om herinneringen op te slaan). Wanneer men de opdracht gaf om nog verder terug te gaan in de tijd er verteld werd over gebeurtenissen die zich klaarblijkelijk in vorige levens afspeelden. Nog interessanter werd het dat sommige problemen uit het dagelijks leven na dergelijke herbelevingen verdwenen waren.
Door de samenhang tussen problemen in het huidige leven met ervaringen in vorige levens te bestuderen is de reïncarnatietherapie ontstaan. In feite is de aanpak van de reïncarnatietherapie identiek aan regressietherapie, alleen ligt er wat meer de nadruk op ervaringen uit vorige levens. Uit onderzoek blijkt trouwens dat de meeste sessies van reïncarnatietherapeuten zich in het huidige leven afspelen. Dat neemt natuurlijk niet weg dat thema’s als leven en dood en de zin van het leven binnen de reïncarnatiegedachte in een heel ander daglicht komen te staan. Escapisme heeft geen zin als je in het volgend leven weer met je problemen geconfronteerd wordt. Het is dan ook vreemd dat vanuit de reguliere hoek de reïncarnatiegedachte als een vlucht uit de realiteit wordt gezien. Mensen die reïncarnatietherapie hebben ondergaan melden juist dat hun realiteitszin daardoor is toegenomen. Er kan een duidelijker onderscheid worden gemaakt tussen wat tot het verleden behoort en wat er nu feitelijk aan de hand is, tussen wie je vroeger was en nu, en tussen de maatschappelijke omstandigheden toen en nu.

Een voorbeeld
Een vrouw van achter in de twintig was naar mij doorverwezen. Volgens haar behandelaarster wees haar lichaamstaal erop dat ze waarschijnlijk seksueel was misbruikt in haar jeugd. Nu is het laatse waar een regressietherapeut op zit te wachten een cliënt die op zoek is naar de waarheid. De reden daarvoor is dat we niet kunnen garanderen dat de beelden die bij u opkomen ook werkelijke gebeurtenissen zijn geweest, hoewel ze ongetwijfeld veel te zeggen hebben over hoe u de werkelijkheid ervaart. De vrouw in kwestie kon zich niets herinneren en twijfelde ook aan de suggestie, hoewel ze niet kon ontkennen dat ze een opvallende passiviteit had op het gebied van seksualiteit en bijna afwerende houding voor aanraking. Met de lichaamssignalen als brug naar het verleden liet ik haar steeds jonger worden. Zelfs als baby had ze al deze weerzin tegen aanraking. Verder teruggaande in de tijd kwamen we in een vorig leven. Op de leeftijd van 17 jaar was ze daar verkracht. Gingen we verder terug, waren de lichaamssignalen verdwenen, kwamen we voorbij de 17 jaar kwamen ze weer terug. Voor zowel haar als mij een duidelijke indicatie dat haar weerzin daar vandaan kwam. Ze had na die verkrachting het besluit genomen om zich nooit meer in te laten met seks, niemand mocht meer aan haar komen. Het probleem was dus niet zozeer door de verkrachting ontstaan, maar door de besluiten die ze daarna genomen had. Haar vastberadenheid in dat vorige leven speelde haar nu nog steeds parten.

Door sommige psychiaters wordt deze uitkomst als een vorm van verdringing gezien. De cliënt wil de werkelijkheid niet onder ogen zien (namelijk dat er in het huidige leven of iets vervelends is gebeurd op seksueel gebied of, "mevrouw u bent nu eenmaal zo, leer er maar mee te leven" (over suggestie gesproken)) en door het in een vorig leven te plaatsen verdringt ze deze onaangename werkelijkheid. Reïncarnatietherapeuten begeleiden hun cliënten bij het vervalsen van de werkelijkheid volgens hun.
Het moge duidelijk zijn dat de reïncarnatietherapeut een ander beeld heeft van de werkelijkheid dan de psychiater. Dat de psychiater daarin niet mee wil gaan, is te begrijpen. Dat hij het veroordeelt echter betekent dat hij zijn eigen geloof aan anderen opdringt. Cliënten mogen zich geen vorige levens herinneren en als ze dat wel doen dan is er iets grondig mis met ze. En dat in een tijd dat er tientallen boeken verschijnen van mensen over de hele wereld die spontane herinneringen krijgen en miljarden mensen voor wie de gedachte al eerder geleefd te hebben de normaalste zaak van de wereld is. Nog merkwaardiger is het dat er vanuit academische hoek geen enkele verklaring is voor dit verschijnsel (behalve dan dat ze gestoord zijn) en er ook geen enkel onderzoek naar verricht wordt. Voor wie een beetje wetenschappelijk bloed in zich heeft ligt hier een geweldige uitdaging die het hart van ons menszijn raakt.

Alle therapeuten die met trance werken zijn zich bewust van de kracht van suggestie en bij de opleidingen wordt dan ook tot vervelens toe getraind in het stellen van open vragen en zoveel mogelijk het suggereren van oorzaken achterwege te laten. In de reguliere psychotherapie wordt toegewerkt naar een diagnose (u hebt een fobie, u bent depressief, u bent schizofreen, u heeft een persoonlijkheids stoornis). En door hun cliënten met dergelijke labels op te zadelen doen ze aan negatieve suggesties, waardoor ze het negatieve zelfbeeld van de cliënt versterken.

Uit voorgaande mag duidelijk zijn dat de trancetoestand en de ervaringen van ons bewustzijn daarbinnen nogal wat fundamentele vragen omtrent ons beeld van de werkelijkheid oproept. Nog een stap verder gaan de ervaringen van Sjamanen.

Sjamanisme.
De sjamaan staat bekend als een natuurgenezer en was (en soms is) de bewaker van de spirituele cultuur in een volk of stam. Sjamanen kwamen overal op aarde voor, in West Europa werden ze later druïden genoemd. Een sjamaan is echter veel meer dan alleen maar een genezer. Hij was ook de bewaker van het spirituele erf goed en een spirituele leraar. Hij zorgde voor de harmonie en welzijn binnen de groep en fungeerde ook als een raadgever (de wijze man) bij het oplossen van problemen van een individu als voor de hele stam.

Ze beschikken niet alleen over een enorme kennis en ervaring over natuur en het leven maar ook over de spirituele wereld en de zielswereld. Uit deze kennis ontwikkelde zich een spirituele cultuur. Een soort natuurreligie zonder regels en dogma`s. Waar zelfkennis, eigen waarde, innerlijke kracht en wijsheid, liefde, zelfrespect, respect voor je medemens, respect voor de natuur en alle levende wezens werd geleerd. Al deze aspecten vormen een groot deel van de spirituele leer van het sjamanisme.

De gebruiken en rituelen zijn bij iedere stam en cultuur anders. Ze zien er voor ons wat vreemd uit, maar zijn in wezen niets anders dan vorm van een creatieve expressie van de innerlijke spirituele belevingswereld van een persoon of een groep. Men drukt z’n eigen spirituele belevingswereld uit op de manier die men zelf het prettigst vindt.

De Sjamaanse Droomreis
Het belangrijkste erfgoed vanuit het sjamanisme is de sjamaanse droomreis, een bepaalde vorm van spirituele kennis en een speciale techniek. Deze spirituele kennis wordt niet geleerd uit een boek of een religie, maar is ontstaan vanuit ervaringen en zelfkennis die men krijgt en leert door gebruik te maken van het droomreizen.
De sjamaanse droomreis is een techniek die bestaat uit een combinatie van meditatie en interactief dromen, ook wel lucide dromen genoemd. Je er van bewust zijn dat je droomt èn controle over je droom te hebben.
De droomreis is zowel een confrontatie als een ontdekkingsreis. Men wordt geconfronteerd met het feit dat men een innerlijke zielswereld heeft en men ontdekt hoe deze innerlijke zielswereld in elkaar zit. Alle aardse ervaringen, emoties, gevoelens, gedachten en de spirituele belevingswereld van een mens krijgen leven in de droomwereld. Deze beelden in dromen worden wel ook droomsymbolen genoemd. Door de dromen te sturen en de dialoog aan te gaan met de droombeelden en symbolen krijgt men informatie over zichzelf en dat leidt tot inzicht over de vragen die men heeft over het leven. Door deze dialoog met de droomwereld kunnen mensen inzicht in hun angsten krijgen en deze ervaringen beter verwerken.

Men krijgt toegang tot vele vormen van levenswijsheid en kennis. Gevoelens die men niet meer denkt te hebben kunnen weer gevonden worden. Bijvoorbeeld: eigen waarde, innerlijke kracht en wijsheid, liefde, zelfrespect. Ook vinden we bronnen van energieën, kennis en wijsheid om vele lichamelijke klachten te genezen of te verzachten.

Een voorbeeld
Het betreft hier een gedeelte uit een persoonlijk verslag van een droomreis van een vrouw. In die droomreis ontmoet ze een Sjamaan. Het bijzondere van dit verhaal is dat de vrouw invalide was, maar door deze vorm van therapie weer kan lopen.


Naast me is een kampvuur en er zitten een groep indianen om heen. Ik zit er nu tussenin. Ik ben gewond. Mijn linker knie ligt open. Ik zie een wond en deze hindert mij, in dat wat ik wil doen. Maar ik wil er zo graag bij zijn, wanneer de anderen op hun paarden zitten om er op uit te rijden om te jagen. Dit kan ik nu niet meer.
Ik vraag aan de sjamaan of hij mij kan helpen.
Hij zit bij het vuur. De sjamaan is in het wit gekleed en hij heeft een witte hond bij zich. Die komt naar me toe en bijt in mijn gewonde knie. Hij bijt en scheurt de zwarte wond uit mijn knie, met zijn tanden. De wond is nu zuiver, maar de knie is ook weg. Ik lig daar nu, verdoofd. Mijn knie is weg. De sjamaan streelt de hond over zijn rug. Hij staat nu op en komt naar mij toe. Ik merk dat ik nu boven mijn lichaam zweef. De sjamaan neemt nu mijn been en gaat nu met zijn handen links en rechts over mijn wond. Hij strijkt van boven naar beneden.
Nu houdt hij de handen boven de plek waar mijn knie was en concentreert zich. Er is nu heel veel licht en energie.
Ik kijk nu van boven op mijn knie en kan zien hoe het botbeen, het gewricht, door deze energie opnieuw ontstaat. Ik voel hoe de sjamaan zich concentreert op mijn kniegewricht.

De hond begint nu ook aan de andere knie te bijten. Daar is ook een zwarte plek maar kleiner. Ik voel dit niet want ik zweef nog buiten mijn lichaam. De hond neemt de zwarte plek eruit. De sjamaan is nog met de andere knie bezig en deze wordt verzorgd. De hond die de zwarte plek weggehaald heeft, likt nu mijn ander wond schoon. Ik ben niet in orde. Ik geloof dat ik dood ben en zit niet in mijn lichaam. Nu ligt de hond aan mijn rechter been. Hij verwarmt met zijn lichaam mijn been, en het linker been is nu bijna volledig hersteld, maar ziet er zo wit uit. Als nieuw, maar er zit nog geen leven in. Aan de rechterknie ligt nu de hond. Er gebeurt iets. Nu beleeft ook deze knie een transformatie. De wond vulde zich met bot en sluit zich. De hond legt zijn hoofd nu op de wond. Ik voel hoe heel veel liefde naar en door de knie stroomt.
De sjamaan werkt aan het linkerbeen en de hond aan het rechterbeen. Maar voordat ik weer mijn lichaam in ga, wil ik eerst met de sjamaan praten. Ik heb de sjamaan gevraagd of ik weer met deze benen kan leren lopen op een goede manier. Hij kijkt me aan heel- in dringend en streng zegt hij:"ja".

Een gevoel van vertrouwen zegt mij dat alles goed is en ik ga terug in mijn lichaam. De hond ligt nu aan mijn zij, en aan rechterkant zit de sjamaan bij het vuur. Ik sta langzaam op en ga tegenover hem zitten en de hond gaat naast mij zitten. De sjamaan legt mij uit dat ik op de verkeerde manier ben omgegaan met de macht of de kracht van de wet van de sterkste, (de vrije wil). Ik heb mijn eigen gedachten en behoeften verwezenlijkt me daardoor tegen de natuurlijke orde in gesteld, de natuurlijke orde van mijn lichaam, gevoelens en geest. Op het ogenblik wordt er volgzaamheid van mij verlangd. Ik moet als lerende dit proces aanvaarden en naar de natuurlijke vraag van mijn lichaam luisteren. Dit vraagt nu om rust. Dan zal zich de knie ook opnieuw ontwikkelen, ik heb er vertrouwen in dat dit nu ook zal gebeuren.

De droomwereld geeft ook toegang tot de spirituele wereld. Mensen kunnen hun gidsen en leraren ontmoeten en van hun hulp krijgen bij het oplossen van emotionele of geestelijke problemen of krijgen de wijsheid en kennis hoe men beter met het leven kan omgaan. Er ontstaat innerlijke groei en ontwikkeling. Voor die gene die bang zijn voor de dood kunnen onder begeleiding een reis nemen naar de andere kant en contact op nemen met overledenen familie leden en met hen praten hoe het daar is en zo hun angst te verliezen voor de dood. Men kan contact op nemen met natuur gidsen zoals elfen en trollen die je lessen kunnen geven over de natuur. Overal kan men van leren, niets is onmogelijk in de droomwereld
De verborgen kennis van de sjamaan zit niet in een mystiek ritueel of in kennis op zich, maar ligt verborgen in de innerlijke wereld van de ziel van ieder mens. Men hoeft alleen de toegang te kennen, de droomreis van de sjamaan.

Dit artikel is geschreven door onderstaande auteurs:

Koeno Speelman RTNG Hypnotherapiepraktijk "De Witte Wimerts"
Drachten Tel: 0512-514654 / Fax: 0512-538311 / [email protected]

Frank Franzen, Regressietherapeut
Eindhoven 040 - 246 22 49 / [email protected]

Willem Drossaert, Alternatieve Psychotherapeut en Droomwerker
Beek 046 - 428 03 70 / [email protected]

Hypnotherapiepraktijk 'De Witte Wimerts'