Fytotherapie

Fytotherapie is (moderne) kruidengeneeskunde. Het verschil zit in de (vaste) kwaliteit door standaardisatie zodat er nauwkeurig gewerkt kan worden, dientengevolge kunnen kwaliteit en dosering altijd gewaarborgd worden. Fytotherapie valt net als de reguliere geneeskunde onder de noemer - Allopatische Geneeswijze. Homeopathie is een andere tak van sport. Allopathie (allos / pathos - tegengesteld aan de aandoening) en Homeopathie (homeos / pathos = gelijk aan de aandoening). Het homeopatisch credo is similia similibus curentur wat zoveel betekent als - het gelijke met het gelijke bestrijden -. Fytotherapie werkt net als de medicatie van dokter en apotheek rechtstreeks tegen de aandoening in.

Fyto (phyto) komt van fyton (phyton), is Grieks en betekent Plant
Fytotherapie is dus therapie bedrijven met planten

Fytotherapie is de oudste vorm van geneeskunde, in feite heeft de mens het van de dieren geleerd, en  is geschat zo’n 5000 jaar oud. Opgedane ervaring en daardoor verkregen kennis speelt een grote rol. In de Oudheid was de mens echter sterker verbonden met de kosmos en de natuur, waardoor planten in hun wezen en werking ook meer intuïtief doorvoeld konden worden. Dit vermogen en deze benadering zijn weliswaar in onze meer materialistisch georiënteerde cultuur langzamerhand geheel op de achtergrond geraakt, maar zijn tegenwoordig binnen de 'holistische' benadering op het gebied van diverse geneeswijzen weer aan herwaardering toe.

In de kruidengeneeskunde of fytotherapie, waarbij kruiden als geneesmiddelen worden toegepast, is het gebruikelijk de plant in zijn medicinale werkzaamheid te beschrijven en toe te passen aan de hand van de geanalyseerde inhoudstoffen. Deze benadering richt zich dus vooral op de inhoudsstoffen van de plant, waarbij het kruid wel in zijn geheel wordt aangewend. Dit in tegenstelling tot de allopathische therapie, waarbij het hoofdbestanddeel of het bestanddeel waar men de werkzaamheid aan toeschrijft uit het geheel van het kruid wordt geïsoleerd en tot geneesmiddel verwerkt. Hierbij gaat echter een belangrijk deel van de werking, die het bestanddeel juist uitoefent als onderdeel van het geheel, verloren en wordt tevens de werking teruggebracht tot een invloed op enkel materieel niveau.

Daarnaast bevatten kruiden andere stoffen die als niet of nauwelijks werkzaam beschouwd worden door de reguliere farmacie. Dit zijn vaak juist net die stoffen die ervoor zorgen dat er geen bijwerkingen optreden. Voorbeeld is de aspirine (acetyl-salicylzuur). Deze wordt nu chemisch gemaakt zonder de zogenaamde ballaststoffen die in de wilg (salix - waar de aspirine in natuurlijke vorm in de bast voorkomt) wel voorkomen. Chemische aspirine geeft bijwerkingen zoals bijvoorbeeld maag-darm bloedingen die de natuurlijke aspirine, als gevolg van de werking van die zogenaamde ballaststoffen, niet heeft.

Men zich in de kruidengeneeskunde voornamelijk op specifieke klachten. Toch gaat men er in meer of mindere mate ook vanuit dat het kruid de mens, behalve op materieel, lichamelijk niveau ook psychisch en energetisch zal beïnvloeden. De kennis over kruiden en hun werking vindt haar oorsprong immers ook in een overgeleverde traditie van ervaringen met het betreffende kruid. Het ervarings-weten speelt een niet te onderschatten rol. Deze leert ook dat kruiden steeds daar en op een tijdstip komen te groeien waar en wanneer zij op een bepaald moment juist nuttig en nodig zijn.

Fytotherapie wordt door de NVF gedefinieerd als de professionele toepassing van plantaardige geneesmiddelen (fytotherapeutica volgens de definitie van ESCOP (European Scientific Cooperative On Phytotherapy) met als doel de gezondheid te behouden of te bevorderen.
Het gebruik van fytotherapeutica buiten de professionele hulpverlening om (zelfzorg, mantelzorg) valt niet onder deze definitie van 'fytotherapie'. Voor de professionele toepassing van fytotherapeutica bestaan zowel regulier medische als andere (westers en oosters traditionele) benaderingen. 'Fytotherapie' kan dus verwijzen naar heel verschillende behandelwijzen, zowel regulier als 'alternatief'. Globaal kunnen vijf belangrijke contexten voor het gebruik van fytotherapeutica worden onderscheiden: de reguliere (moderne westerse) geneeskunde, de westers traditionele (natuur-)geneeskunde, de  antroposofische geneeskunde, de traditionele Chinese geneeskunde en de Ayurvedische (Aziatische) geneeskunde.
Hypnotherapiepraktijk 'De Witte Wimerts'